Previous    Next


Volgens mij spreek ik voor iedereen die mee was als ik zeg dat wij ons heel erg vergist hebben met de gedachte dat we tot rust zouden komen en het een vakantie zou zijn. Weer vroeg uit de nest, al moet ik zeggen dat wij het ook niet makkelijk maakte voor onszelf. Laat slapen elke nacht terwijl we ook heel makkelijk veeeel eerder in bed konden gaan. Maar in ieder geval, we hebben het overleefd.

Dag vier in China en dag vijf van onze reis. Omdat we met zoveel mensen waren, kon niet iedereen in het verblijf van onze gastheer slapen. Zo’n kwartiertje lopen van het verblijf was een hotel waar een groot gedeelte van de groep moest slapen voor een aantal dagen totdat er weer plek vrij kwam bij onze gastheer.

In tegenstelling tot hoe ik leef en de meeste in Nederland, zijn Chinese mensen erg strikt met de tijd. Om 8 uur afspreken is ook echt om stipt 8 uur daar zijn en niet zoals ik rond kwart over 8 pas aan komen kakken. Dit bleek nogal een moeite te zijn, we moesten om 8 uur ‘s ochtends in het ontbijt huisje zijn zodat we daarna de dag konden beginnen. Aangezien we nog heel erg aan dit principe moesten wennen waren we pas rond half 9 echt compleet.

De wandelroute naar het verblijf was erg mooi, dit was de eerste keer dat we echt in Chinees China liepen terwijl het licht was (zie de foto’s). Na een kwartier lopen kwamen aan in het ontbijthuisje, onwetend dat we hierna iets zouden doen wat ik nooit gedacht had te doen in mijn leven. We gingen na het ontbijten samen met onze gastheer en zijn… weet niet hoe anders te zeggen… bediendes, naar zijn helikopter. Hier kregen we uitleg over hoe dit zijn helikopter is en wie de helikopter crew mensen zijn. Vervolgens gebaard hij een aantal mensen en we kregen te horen dat we de lucht in mogen. Heel ziek natuurlijk maar als het erop aankomt begin je toch wel erg nerveus te worden. Wie zijn die piloten? Hebben ze ervaring? Doet die helikopter het wel? In eerste instantie haakte aantal mensen af, ik had ook bijna besloten niet te gaan. Ze waren eerst zelf een rondje gaan maken en het zag er behoorlijk instabiel uit. Dat ding waggelde maar wat in de lucht en de vrouwelijke piloot was hoe wij het hadden begrepen pas net een piloot. Uiteindelijk ging de eerste groep en kwamen ze volgepompt met adrenaline en goede verhalen weer op de grond. Daarna mocht groep twee, dat was mijn groep. Ik had besloten om alsnog te gaan aangezien in mijn groep Jos zat. Jos had hoogtevrees en hij ging. Dus ik had geen excuus meer en hoe vaak krijg ik nog de kans om een gratis helikopter rit te maken langs de bergen in een Chinees dorpje.

Het was zo onwerkelijk maar vooral erg leuk en stabiel. Wanneer je erin zit lijkt het net een wegligging te hebben van een Audi A7. Bij het uitstappen voel je je gelijk een personage uit een film, hoofd laag uit het apparaat stappen en hollen. Dan nog te bedenken dat dit niet eens het hoogtepunt was van deze dag.

ig | fb | im