Previous    Next

Na een te korte slaaprust stonden we allemaal braaf in de lobby van het Shanghai Airport hotel. We moesten vandaag een vlucht pakken naar Changsha om vervolgens met de bus en auto naar Taoxi te rijden. De vlucht was easy twee uurtjes uitzitten, maar de auto rit miiiijjnn godddd. Er kwam geen einde aan. Volgens mij hebben we tussen de vijf en zes uur in de auto gezeten en dat nog met een verse Shanghai brakheid.

De leuke kant van de autorit was dat we voor het eerst sinds we in China waren iets van de echte Chinese buitenlucht zagen in het licht en buiten de stad. Het leek net een film en alles is tering groen. De natuur is daar echt natuur en hoe dieper je het land in gaat en de stad achter je laat, des te meer je terug gaat in de tijd wat heel rustgevend aanvoelt (vooral als je Amsterdam Zuid om half 6 gewend bent).

Voordat ik verder ga is het misschien handig om te weten wie onze gastheer is. Deze meneer is de rijkste Chinees uit de regio. Ik bedoel dan ook echt, echt rijk. Ik bedoel heeft zijn eigen samurai Transformer van vijf meter omdat hij dat hard vindt rijk. Ik bedoel heeft twee helikopter pads met zijn eigen helikopter met zijn eigen helikopter personeel rijk. Ik bedoel heeft zijn eigen theater met een groot scherm zoals eentje op Times Square buiten zodat mensen in zijn dorp ook mee kunnen genieten rijk. Volgens mij hebben jullie wel een idee nu.

Wat hij precies doet weet ik nog steeds niet, hij ziet vooral in marketing en luchtvaart. Maar ook thee en tabak. En ook weer 'trading'. Eigenlijk alle cliche witwas sectoren. Maar ongelooflijk gulle man. Hij was opgegroeid in Taoxi waar zijn ouders boeren waren dus heel weinig had, verhuisd naar Beijing om daar zijn bedrijf te starten en rijk te worden. Vervolgens weer teruggekomen in zijn dorp om zijn huis te bouwen met een ontbijthuis, theater, Chinese Tuin met beekjes en fonteinen, tuinhuis met jetski's, gastverblijf met drie verdiepingen met een lift en roltrap en een schoonmaakster die het elke dag schoonmaak en waarschijnlijk vergeet in nu de helft. Hij heeft dit gedaan zodat hij de mensen in zijn dorp werk kan geven en zijn dorp kan helpen. Hij is dan ook een erg gerespecteerde man waar menig Chinese voor buigen.... en wij gingen om met hem als vrienden.

We kregen een rondleiding en moesten gelijk bij de buren komen om te eten, de tafel was al helemaal opgemaakt en eten stond klaar. Gastvrijheid kreeg een nieuwe betekenis voor mij. Nadat we al honderd keer op de foto waren geweest en mijn maag nu al verdrievoudigd was werden we begeleid naar onze kamers. Hier konden we heel even rusten om twee uur later al in het diner huisje verwacht te worden. Zo ziek veel eten jongeeeeee.

ig | fb | im