Inhoud

Dag 0 - Introductie

Paar maanden terug in mei kreeg ik de unieke kans mee te gaan met een dansgroep naar fokking China. Ja, het land waar mijn afstandsbediening gemaakt is, en mijn bieropener, en mijn tandenstoker, misschien zelf... *gaat snel kijken* ..alles wat ik hier op mijn bureau heb staan eigenlijk. Na veel goede en slechte berichten zaten we in mei eindelijk in een vliegtuig met te weinig beenruimte onderweg naar China en kon ik eindelijk de nieuwe Star Wars checken (dank je wel KLM) en de meest slechte Transporter film ooooit. Mijn God ik kan een apart bericht schrijven over hoe slecht die film was. Hoe ga je van Jason naar deze flapdrol http://bit.ly/2d5c6oU. Helemaal kut.

In ieder geval, China dus. Met een dansgroep gesponsord door stichting JAM. Het plan was om daar vier shows te geven, maar we zouden in plekken zitten waar ze westerse mensen nooit of nauwelijks gezien hebben. Nu moet je weten dat de meeste Chinese de westerse looks als schoonheidsideaal beschouwen en over het algemeen rijk, succesvol en langer dan hun allemaal. Dit was zeker te merken wanneer er op het vliegveld letterlijk rondjes om ons heen werd gemaakt alsof we straatartiesten waren en ze ons bleven aanstaren. Grote kans dat als je iets bij je arm voelt het een chinees is die een selfie aan het maken is met jou.

Ik was mee gegaan om alles vast te leggen, de trip duurde twaalf dagen. Dus ik zal jullie in twaalf delen meenemen met onze trip naar China samen met de bijbehorende verhalen. Zit achterover, pak een zak M&M's (of twee, deze week in de aanbieding bij de appie) en geniet van de aankomende delen.

Dag 1 - Opeens avondje Shanghai

Na elf uur in het vliegtuig hebben gezeten tussen Rob en Isca, vond ik het wel tijd om mijn private space weer op te schroeven naar een metertje. Ik heb gelijk de conclusie kunnen trekken dat vliegen echt overhyped is, het is niet chill of comfortabel. Het is kut en ieder persoon gaat na een uurtje of vijf stinken. Inclusief jezelf.

Het plan was dat we na een vlucht van elf uur naar Shanghai, gelijk onze volgende twee uur durende vlucht naar Changsha zouden pakken. Al duurde die tweede vlucht vijf minuten, na elf uur wil je niks meer behalve in de douche zitten.

Ping, onze reisleider, tolk en plug tussen Nederland en China, was echter zeker van dat we de vlucht zouden halen. Alsof westerse mensen al niet genoeg opvallen, waren er nu zo'n 20 westerse mensen door het vliegveld aan het rennen letterlijk van de ene kant naar de andere kant. En dat is lang. Maaaar vlucht gemist kans gemist. Dus dat wordt een vliegveld overnachting.... als je gastheer waar we naartoe gingen in Changsha niet een van de rijkste Chinese met heel veel invloeden op vliegvelden is. Zo zaten we op het ene moment uitgeput op het vliegveld en het ander moment in een hele chille vliegveld hotel half uur rijden van Shanghai centrum. We hebben hier gegeten en gelijk onze eerste culture clash want je mag overal roken. Overal. Gang, wc, binnen, buiten, lift, overal. Vanaf dit moment begon ook het random gegiechel van Chinese vrouwen wanneer ze ons zagen en dit hield pas in het vliegtuig terug naar Schiphol op.

De volgende dag moesten we 8:00 beneden staan... Maar we waren in Shanghai... Voor een nacht... Dussss we gingen Shanghai maar eens verkennen. Nog nooit heb ik bijna m'n nek moeten breken om de top van een gebouw te zien. De weg in het Engels aan Chinese vragen is alsof je hun moeder uitscheld. Van wegkijken, snel doorlopen tot letterlijk een vinger in hun oor steken. We've seen it all. Je staat er dus echt alleen voor om de weg te vinden.

Eindstand waren we eindelijk in het studenten district gekomen, heeft Isca een handstand gedaan en hebben wij een bijna doodervaring gehad op de terugweg toen de taxichauffeur in slaap viel tijdens het rijden (thank you Denissio for saving our lifes). We waren 05:00 thuis en wekker stond om 07:30. Maar het was het meer dan waard.

ig | fb | im